วันเสาร์ที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

รีวิวอาหารจีน...โดยคนอินเดีย

คำเตือน : มีคำหยาบ อันเนื่องมาจากความสนิท และเพื่ออรรถรสในการบรรยายรสชาติ


เฮ้ลโล่ว...วันนี้ฉันจะแนะนำเพื่อนสนิทอีกคนของฉัน

"REENA JANTARIKA KUMAN ARORA" 

เห็นชื่อยาวๆ ก็คงจะเดาได้ว่าไม่ใช่คนไทยร้อยเปอเซ 5555 (เปอร์เซนต์)

แนะนำสั้นๆ ละกัน  รีน่าเป็นสาวไทยเชื้อสายอินเดียเกิดและโตที่ไทยแลนด์ แต่ด้วยความที่ทั้งพ่อและแม่เป็นอินเดียแท้ๆ หน้าตาเลยไม่ค่อนมาแถบ AEC สักกะนิด แต่ถ้าได้เมาท์มอยด้วยสักครั้งระวังจะติดใจกับเทคนิคการพูดติดจรวดและเล่าเรื่องแบบ 4D ไม่มีใครเหมือน

ฉันกับรีน่ารู้จักกันเพราะเราอยู่เอกเดียวกันตอนเรียนมหาวิทยาลัย แถมรหัสนักศึกษายังใกล้กันเลยสนิท และไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย

แต่ตอนนี้เรียนจบแล้วเราเลยแยกย้ายกันทำงานคนละที่ละทาง เมื่อไหร่มีเรื่องเมาท์มอยก็ค่อยนัดเจอกัน

.................................................................................

เอาหละตัดมาเรื่องของวันนี้

บ่ายโมงวันนี้อยู่ดีๆ รีน่าก็วีดีโอคอลมาหาฉัน  บอกว่าตอนนี้เธอกำลังมา conference อยู่ที่เมืองจีน
และเม้าท์มันบันเทิงให้ฟังทุกเรื่องตั้งแต่ลงเครื่องเหยียบแดนมังกร ทั้งเรื่องภาษา อากาศ ห้องน้ำ ฯลฯ

แต่เรื่องที่ทำให้ฉันตลกจนน้ำตาเล็ดคือการรีวิวอาหารจีนที่เธอกินให้ฉันฟัง
เล่าเรียงเป็นข้อๆ ละกัน





1. รีน่า : อย่างแรกมึงคือมันเหมือนแป้งโรตีแล้วห่อไส้ไก่หนะ เค้าเรียกว่าอะไรนะ พัฟ เออใช่ พัฟไส้ไก่
คือแป้งดีมากอร่อยมากเค้าม้วนมาเป็นห่อแล้วตัดเฉียง กูกัดไปเจอไก่คำเดียวนอกนั้นผักหมดเลยมึง คือที่นี่อาหารเค้าเน้นผักมากนะไม่ค่อยมีเนื้อเลย


2. รีน่า : แล้ววันแรกตอนเย็นเค้าพากูไปกินชา ชาอันนี้คือดีมาก อร่อยอยู่ มันเหมือนชาเก๊กฮวยที่มันจะมีดอกลอยๆ อยู่ข้างบนแก้วหนะ


3. รีน่า : แล้วเมื่อวานเค้าพากูไปกินอะไรไม่รู้มันมีเมนูให้เราเลือก กูเห็นว่ามีแมงกะพรุน jellyfish นั่นแหละมึง กูก็ชี้สั่งเขาไป ในใจคิดว่ามันคงประมาณเห็ดหูหนูขาวไงที่เวลาเรากัดมันจะกรอบๆ  พอมาเสิร์ฟนะ มันเป็นแมงกระพรุนแช่อยู่ในน้ำซุปใสๆ กูตักกินคำแรกความกรอบนี่ยอมใจเลยมึงคือมันกรอบมาก แต่น้ำซุปนี่โคตรเปรี้ยว เหมือนกูสั่งแมงกะพรุนแช่น้ำส้มสายชู กินได้คำเดียวแทบปาช้อนทิ้งเลย กูกินคำนั้นคำเดียวนั่นแหละ


4. รีน่า : เออ แล้วกูก็ไปกินปาท่องโก๋ กัดคำแรกนะมึง ไอ้ห่า!!  นี่มึงทอดแล้วเอาไปชุบน้ำมันมาอีกรอบรึยังไง  โคตรมัน มึงสังเกตปากกูสิอยู่เมืองไทยปากกูแตก แต่มาเมืองจีนนี่ไม่แตกเลยปากกูสวยมาก (แล้วซูมปากเข้าใกล้กล้องให้ดู) แล้วกูกินคู่กับน้ำเต้าหู้มันหวานมากมึง แล้วมันก็มีผงอะไรไม่รู้อยู่ในน้ำด้วย

กาแฟ : ผงถั่วป่าวรีน่า

รีน่า : มันไม่ใช่อะ มันผงอะไรไม่รู้มึง สากๆ ไม่อร่อย


5. รีน่า : อันนี้เด็ดสุดมึง คือมันเป็นต้มอะไรไม่รู้กูเห็นหนังไก่ลอย (รีน่าชอบกินหนังไก่มาก เวลาสั่งข้าวมันไก่จะใส่แต่หนัง) กูก็เลยตักหนังไก่มา 2 ชิ้น แล้วกูก็คว้านทัพพีไปเจออกไก่กูก็ตักเพิ่ม แล้วกูก็มานั่งกิน คือมันแบบหวานมาก แล้วก็มันด้วยนะมึง ในชีวิตนี้นอกจากนมสดแล้วมึงเคยกินแกงที่มันหวานมันป๊ะหละ




กาแฟ : ก็อาหารอินเดียก็มันไม่ใช่เหรอรีน่า

รีน่า : อันนั้นมันมันแต่ก็ยังมีกลิ่นมีรสของเครื่องเทศ แต่อันนี้คือมันก็มันจริงๆ แล้วก็จืดดดเหมือนตด

กาแฟ : ถ้าเป็นผัดมันจะมันเค็มป่าว แต่ถ้าเป็นพวกตุ๋นนี่จะหวานมัน

รีน่า : เออนั่นแหละมึง คือกูคิดถึงอาหารไทยมาก

กาแฟ : 555555 (กำลังกินขนมปลาแผ่นเบนโต๊ะรสเผ็ดฟังไปหัวเราะไป)

..............................................................

แล้วพอถึงเวลาเข้าห้องประชุมอีกครั้ง เราก็โบกมือลาแล้วรีน่าก็วางสายไป
อย่างไรก็ตามมาช่วยกันส่งกำลังใจให้รีน่าผู้น่าสงสาร  กลับสู่มาตุภูมิมากินหมู่จุ่มโดยเร็ว










ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น