หลักสูตรแม่ศรีเรือนระยะสั้น
ศิวพรเพื่อนตัวน้อย 150 cm. ของฉัน เธอรักดอกไม้เป็นชีวิตจิตใจ ตั้งแต่เรารู้จักกันเมื่อครั้งยังเป็นนักศึกษาฝึกงานที่สถานีเกษตรหลวงอ่างขาง ก็เห็นว่าเธอมักตื่นตาตื่นใจกับสวนดอกไม้ โรงเรือนอนุบาลไม้ดอกเมืองหนาว สวนกุหลาบหอมๆ ตอนเลือกชมรมเธอก็เลือกจัดดอกไม้ พอกลับลงมาเธอก็เริ่มทำอาชีพเสริมเป็นแม่ค้าดอกไม้เรียนไปด้วย ขายไปด้วยจนถึงตอนนี้
ฉันมักเห็นศิวพรโพสต์ลง Facebook เพื่อให้ลูกค้าได้สั่งพวงมาลัยดอกไม้ ช่อดอกไม้ไหว้พระ กระทงดอกไม้ และอื่นๆ เท่าที่เธอสามารถทำได้ และทำไหว
ศิวพรบอกว่าเพื่อนทุกคนที่มาพักกับเธอ หากมาใกล้วันพระหรือวันที่รับงานไว้ เพื่อนก็จะกลายเป็นลูกมือจำเป็น และจะทำเป็นไม่เป็นก็ช่าง เธอจะคอยสอนด้วยตาที่ตั้งใจ ให้ดูมือน้อยจับดอกไม้ พร้อมกับอธิบายเป็นภาษาอิสานที่สนุกสนานแกมตลกตามสไตล์ของเธอ
ศิวพรบอกฉันว่า : กาแฟเธอไม่ต้องกลัว เธอได้ช่วยฉันแน่นอน (พร้อมกับหัวเราะตามเอกลักษณ์ของศิวพร)
และหลักสูตรแรกของฉันคือพับใบเตยให้เป็นดอกกุหลาบ ฉันเห็นบ่อยๆ ในตลาด พอได้ลองทำหน่อยก็ออกมาเละ ใบเตยแตกฉีกและช้ำไปหมด สองสามดอกผ่านไปถึงจะดีขึ้น และสุดท้ายฉันกับศิวพรก็ทำจนเสร็จ วันนี้เราไม่ได้เอาไปขาย ศิวพรจะเอาไปให้คุณย่าของเธอวางไว้ตามจุดต่างๆ ในบ้านแทนอันเดิมที่วางไว้เมื่ออาทิตย์ก่อน
ศิวพรบอกว่าคุณย่าชอบกลิ่นเตยหอมมากกว่ากลิ่นน้ำหอมปรับอากาศที่เป็นเคมี กลิ่นฉุน เพราะกลิ่นเตยหอมจะค่อยๆ หอมออกมา พาสดชื่น
เข้าสู่หลักสูตรที่ 2 ร้อยพวงมาลัย
ชีวิตฉันเฉียดเข้าใกล้การร้อยพวงมาลัยมากที่สุดก็ตอนทำพานพุ่มไหว้ครู สมัยมัธยมต้น
และตอนนั้นฉันก็ไม่ได้เป็นคนร้อยพวงมาลัยด้วย เพราะดอกพุดแพงมาก (ยิ่งเป็นวันครูอ่ะนะ) เพื่อนที่ร้อยเป็นเลยรับหน้าที่นั้นไป ส่วนฉันก็มาเย็บแบบกับทำตุ้งติ้งดอกข่าด้วยกุหลาบมอญ ด้วยความมือใหม่ วัตถุดิบก็จำกัด เวลาก็จำกัด ผลงานเลยออกมาสวยบ้างไม่สวยบ้าง ฉันได้ทำอยู่ 3 ปีติดกัน หลังๆ มาเลยพัฒนาขึ้นบ้าง
ศิวพรไปรับดอกพุดมาจากคุณยายที่เป็นเจ้าประจำของเธอ คุณยายเก็บดอกพุดห่อไว้ในหนังสือพิมพ์อย่างดีส่งให้เรา เมื่อมาถึงหอศิวพรก็รีบเอาใส่ตู้เย็นไว้เพื่อรักษาความสดใหม่ พอถึงเวลาร้อยมาลัยเราก็แกะห่อแล้วค่อยๆ จับก้านดอกเสียบเข็มแล้วรูดลงมา ทำอย่างเบามือ เล็งให้ปลายดอกพอดีกัน พยายามไม่ให้มันโด่งออกมานิด หรือย่อเข้าไปหน่อย ทำได้สักระยะก็รูดลงมาใส่เส้นด้ายที่ร้อยรูเข็มรอไว้ ฉันแทบกลั้นหายใจ...
ร้อยจนเสร็จได้มาลัยตามจำนวนที่ต้องการแล้ว ยังมีดอกพุดเหลืออยู่ฉันเลยขอลองทำต่ออีกนิด ศิวพรบอกฉันว่าอยากทำก็ทำเลย เธอปล่อยฉันตามสบายกับดอกพุดที่เหลืออยู่ เพราะถึงยังไงศิวพรก็ไม่ใช้แล้ว ตอนนั้นฉันดีใจลิงโลดมาก จากดอกไม้ที่แพงจนฉันไม่เคยได้เอามาหัดร้อย ตอนนี้กลับอยู่ตรงหน้าฉันเป็นกอง
แล้วฉันก็เริ่มร้อย ร้อยเสร็จฉันก็เก็บไว้ในตู้เย็นให้มันไม่ดำ มีเวลาหน่อยฉันก็ร้อยวันละพวง พอหัดได้สามวันฝีมือฉันก็ดีขึ้น ตอนนั้นฉันคิดถึงคำว่าไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ เพราะฉันเคยคิดว่าฉันสมาธิสั้นทำงานละเอียดแบบนี้คงจะออกมาไม่สวยเท่าไหร่ แต่นั่นเพราะฉันยังไม่ได้ลองทำ เมื่อได้ทำเลยได้รู้ แต่น่าเสียดายที่สุดท้ายดอกมันก็ดำตามสภาพที่ควรเป็นฉันต้องรูดดอกออกจากเข็มร้อยลงถังขยะ แต่ไม่เป็นไรครั้งหน้ามาใหม่ฉันก็จะไม่พลาดการร้อยมาลัยแน่นอน
มีอีกอย่างหนึ่ง ฉันได้ช่วยศิวพรทำมาลัยไหว้พระส่งให้ลูกค้า ซึ่งวิธีทำง่ายและเร็วกว่าการร้อยมาลัยมาก ทำแป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว แต่ตอนนี้ก็จำไม่ได้แล้วหละ
หลักสูตรที่ 3 จัดดอกไม้
หลักสูตรนี้เกิดอันเนื่องมาจากศิวพรรับงานจัดดอกไม้รอบโต๊ะหมู่บูชากับอาจารย์ในมหาวิทยาลัยไว้ ศิวพรเลยรีบตื่นแต่เช้าแล้วขี่รถไปหาดอกไม้ที่ตลาดมาแช่น้ำ กว่าฉันจะตื่นเต็มตาศิวพรก็ไปหาวัตถุดิบมาได้ครบหมดเตรียมไว้สำหรับการจัดดอกไม้ตอนเย็น
พอถึงเวลาจัดเตรียมดอกไม้ สิ่งที่ฉันได้ทำคือพับใบเตยเป็นดอกกุหลาบให้เยอะเข้าไว้ กับพับกลีบดอกบัวให้ซ้อนกันสวยงาม อันหลังนี้ฉันพอมีพื้นฐานอยู่บ้างจากการช่วยงานของอำเภอทำรถขบวนไม้ดอกไม้ประดับ จ.เชียงใหม่ ที่ประกวดทุกต้นเดือนกุมภาพันธ์ งานนี้เลยสบายมาก
เมื่อเตรียมดอกไม้พร้อมแล้วศิวพรก็ทำหน้าที่เป็นคนเสียบดอกไม้เข้ากับฐานให้สมดุลกันทั้งซ้ายขวา
พอเสร็จก็ส่งต่อให้ฉันเสียบดอกเล็กๆ แซมเข้าไปให้พุ่มดอกดูไม่โล่งไป เพื่อนคนอื่นๆ ก็จับหน้าที่ตัดใบพัดญี่ปุ่นบ้าง จับจีบกลีบดอกบัวบ้าง เข้าห้องน้ำ (ท้องเสีย) บ้าง...
ร่วมด้วยช่วยกันงานก็เสร็จ แม้จะเลทไปจนไม่ได้ไปกินหมูกระทะตามที่หวัง แต่ศิวพรก็พาเพื่อนๆ ไปเลี้ยงสุกี้แทน
และวันถัดมาศิวพรก็ได้รับโทรศัพท์จากอาจารย์ว่าคณะบดีชอบดอกไม้ที่เราช่วยกันจัดมาก ดังนั้นทุกๆ วันพระจะมอบหมายให้ศิวพรเป็นคนดูแลดอกไม้หน้าโต๊ะหมู่บูชา นับว่าเป็นเรื่องราวดีๆ
ศิวพรบอกฉันว่า : กาแฟเธอไม่ต้องกลัว เธอได้ช่วยฉันแน่นอน (พร้อมกับหัวเราะตามเอกลักษณ์ของศิวพร)
และหลักสูตรแรกของฉันคือพับใบเตยให้เป็นดอกกุหลาบ ฉันเห็นบ่อยๆ ในตลาด พอได้ลองทำหน่อยก็ออกมาเละ ใบเตยแตกฉีกและช้ำไปหมด สองสามดอกผ่านไปถึงจะดีขึ้น และสุดท้ายฉันกับศิวพรก็ทำจนเสร็จ วันนี้เราไม่ได้เอาไปขาย ศิวพรจะเอาไปให้คุณย่าของเธอวางไว้ตามจุดต่างๆ ในบ้านแทนอันเดิมที่วางไว้เมื่ออาทิตย์ก่อน
ศิวพรบอกว่าคุณย่าชอบกลิ่นเตยหอมมากกว่ากลิ่นน้ำหอมปรับอากาศที่เป็นเคมี กลิ่นฉุน เพราะกลิ่นเตยหอมจะค่อยๆ หอมออกมา พาสดชื่น
เข้าสู่หลักสูตรที่ 2 ร้อยพวงมาลัย
ชีวิตฉันเฉียดเข้าใกล้การร้อยพวงมาลัยมากที่สุดก็ตอนทำพานพุ่มไหว้ครู สมัยมัธยมต้น
และตอนนั้นฉันก็ไม่ได้เป็นคนร้อยพวงมาลัยด้วย เพราะดอกพุดแพงมาก (ยิ่งเป็นวันครูอ่ะนะ) เพื่อนที่ร้อยเป็นเลยรับหน้าที่นั้นไป ส่วนฉันก็มาเย็บแบบกับทำตุ้งติ้งดอกข่าด้วยกุหลาบมอญ ด้วยความมือใหม่ วัตถุดิบก็จำกัด เวลาก็จำกัด ผลงานเลยออกมาสวยบ้างไม่สวยบ้าง ฉันได้ทำอยู่ 3 ปีติดกัน หลังๆ มาเลยพัฒนาขึ้นบ้าง
ศิวพรไปรับดอกพุดมาจากคุณยายที่เป็นเจ้าประจำของเธอ คุณยายเก็บดอกพุดห่อไว้ในหนังสือพิมพ์อย่างดีส่งให้เรา เมื่อมาถึงหอศิวพรก็รีบเอาใส่ตู้เย็นไว้เพื่อรักษาความสดใหม่ พอถึงเวลาร้อยมาลัยเราก็แกะห่อแล้วค่อยๆ จับก้านดอกเสียบเข็มแล้วรูดลงมา ทำอย่างเบามือ เล็งให้ปลายดอกพอดีกัน พยายามไม่ให้มันโด่งออกมานิด หรือย่อเข้าไปหน่อย ทำได้สักระยะก็รูดลงมาใส่เส้นด้ายที่ร้อยรูเข็มรอไว้ ฉันแทบกลั้นหายใจ...
ร้อยจนเสร็จได้มาลัยตามจำนวนที่ต้องการแล้ว ยังมีดอกพุดเหลืออยู่ฉันเลยขอลองทำต่ออีกนิด ศิวพรบอกฉันว่าอยากทำก็ทำเลย เธอปล่อยฉันตามสบายกับดอกพุดที่เหลืออยู่ เพราะถึงยังไงศิวพรก็ไม่ใช้แล้ว ตอนนั้นฉันดีใจลิงโลดมาก จากดอกไม้ที่แพงจนฉันไม่เคยได้เอามาหัดร้อย ตอนนี้กลับอยู่ตรงหน้าฉันเป็นกอง
แล้วฉันก็เริ่มร้อย ร้อยเสร็จฉันก็เก็บไว้ในตู้เย็นให้มันไม่ดำ มีเวลาหน่อยฉันก็ร้อยวันละพวง พอหัดได้สามวันฝีมือฉันก็ดีขึ้น ตอนนั้นฉันคิดถึงคำว่าไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ เพราะฉันเคยคิดว่าฉันสมาธิสั้นทำงานละเอียดแบบนี้คงจะออกมาไม่สวยเท่าไหร่ แต่นั่นเพราะฉันยังไม่ได้ลองทำ เมื่อได้ทำเลยได้รู้ แต่น่าเสียดายที่สุดท้ายดอกมันก็ดำตามสภาพที่ควรเป็นฉันต้องรูดดอกออกจากเข็มร้อยลงถังขยะ แต่ไม่เป็นไรครั้งหน้ามาใหม่ฉันก็จะไม่พลาดการร้อยมาลัยแน่นอน
มีอีกอย่างหนึ่ง ฉันได้ช่วยศิวพรทำมาลัยไหว้พระส่งให้ลูกค้า ซึ่งวิธีทำง่ายและเร็วกว่าการร้อยมาลัยมาก ทำแป๊บเดียวก็เสร็จแล้ว แต่ตอนนี้ก็จำไม่ได้แล้วหละ
หลักสูตรที่ 3 จัดดอกไม้
หลักสูตรนี้เกิดอันเนื่องมาจากศิวพรรับงานจัดดอกไม้รอบโต๊ะหมู่บูชากับอาจารย์ในมหาวิทยาลัยไว้ ศิวพรเลยรีบตื่นแต่เช้าแล้วขี่รถไปหาดอกไม้ที่ตลาดมาแช่น้ำ กว่าฉันจะตื่นเต็มตาศิวพรก็ไปหาวัตถุดิบมาได้ครบหมดเตรียมไว้สำหรับการจัดดอกไม้ตอนเย็น
พอถึงเวลาจัดเตรียมดอกไม้ สิ่งที่ฉันได้ทำคือพับใบเตยเป็นดอกกุหลาบให้เยอะเข้าไว้ กับพับกลีบดอกบัวให้ซ้อนกันสวยงาม อันหลังนี้ฉันพอมีพื้นฐานอยู่บ้างจากการช่วยงานของอำเภอทำรถขบวนไม้ดอกไม้ประดับ จ.เชียงใหม่ ที่ประกวดทุกต้นเดือนกุมภาพันธ์ งานนี้เลยสบายมาก
เมื่อเตรียมดอกไม้พร้อมแล้วศิวพรก็ทำหน้าที่เป็นคนเสียบดอกไม้เข้ากับฐานให้สมดุลกันทั้งซ้ายขวา
พอเสร็จก็ส่งต่อให้ฉันเสียบดอกเล็กๆ แซมเข้าไปให้พุ่มดอกดูไม่โล่งไป เพื่อนคนอื่นๆ ก็จับหน้าที่ตัดใบพัดญี่ปุ่นบ้าง จับจีบกลีบดอกบัวบ้าง เข้าห้องน้ำ (ท้องเสีย) บ้าง...
ร่วมด้วยช่วยกันงานก็เสร็จ แม้จะเลทไปจนไม่ได้ไปกินหมูกระทะตามที่หวัง แต่ศิวพรก็พาเพื่อนๆ ไปเลี้ยงสุกี้แทน
และวันถัดมาศิวพรก็ได้รับโทรศัพท์จากอาจารย์ว่าคณะบดีชอบดอกไม้ที่เราช่วยกันจัดมาก ดังนั้นทุกๆ วันพระจะมอบหมายให้ศิวพรเป็นคนดูแลดอกไม้หน้าโต๊ะหมู่บูชา นับว่าเป็นเรื่องราวดีๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น